Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2018

της αναπνοής

Απλώς καθίστε απέναντί μου. Θα είναι μια καλή αρχή να μη στέκεστε γυρίζοντάς μου την πλάτη. Έχετε ωστόσο την άδειά μου, να κρύψετε το πρόσωπό σας με τις παλάμες σας ή και το βλέμμα σας κλείνοντας τα μάτια κατά την κρίση σας. Εκφράστε οποιοδήποτε συναίσθημα σας δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης ή στο άκουσμα κάποιας απρόσμενης μουσικής. Δώστε έμφαση στην έκφραση της δυσαρέσκειας, πάντα κρατώντας σε απόσταση ασφαλείας  οποιασδήποτε μορφής απόγνωση, αποπειραθεί να περάσει στο προσκήνιο. Να, για παράδειγμα, μόλις χθες μια περικοκλάδα μπήκε σε τούτο δω το δωμάτιο και τύλιξε τα έπιπλα, τα κάδρα, τεντώθηκε στο στρωμένο κρεβάτι, με απείλησε και στη θέα του μαχαιριού που πρότεινα αμυνόμενος μου τύλιξε τον καρπό. Δε χρειάστηκε κάτι περισσότερο για να επιβεβαιώσει την κυριαρχία της. Και δεν της άνηκε μόνον ο χώρος. Ήμουν βέβαιος πως υπήρχε και μια ημέρα πριν, μια βδομάδα, ίσως ακόμα και πριν νοικιάσω την κάμαρη. Ακόμα πιο βέβαιος ήμουν πως θα συνεχίσει να ευδοκιμεί και στο μέλλον ανεξαρτήτως εποχής ή κλιματικών συνθηκών. Τι ακολούθησε δεν έχει σημασία, ούτε καν για μένα που έπεσα στην παγίδα. Να, εκεί που κάθεστε πάντως δεν υπάρχει φόβος. Είστε ασφαλής. Και το χέρι μου, δείτε, ανθοφορεί λευκές υποταγές. Το μαχαίρι που ψάχνετε, σας βλέπω, μπορείτε πια μονάχα να το ακούτε. Αναίμακτα.



Τι σας έλεγα; Ω ναι, αυτός ο μορφασμός σας με βοήθησε να συνεχίσω. Κάθε σας δυσάρεστο συναίσθημα είναι οδηγός μου. Δε θα εισέλθουμε σε επικίνδυνες ατραπούς με αυτή τη μέθοδο. Τώρα βγάλτε τα ρούχα σας. Προτιμότερο κρατώντας την ανάσα σας. Θα ανασαίνω και για τους δυο μας. Είχα κάποτε ένα καναρίνι σ' εκείνο το άδειο κλουβί κι έβλεπα ν' ανεβοκατεβαίνει στο στήθος του η μικρή καρδιά του. Όποτε γδυνόμουν, τις περισσότερες φορές μάλιστα χωρίς να βιάζομαι, ανάσαινε και για δικό μου λογαριασμό. Αν σας βοηθά να νιώσετε καλύτερα μπορώ να μπω στο κλουβί. Λοιπόν όχι, ούτε θα σας κοιτάζω αφού το θέλετε έτσι. Η αργοπορία σας δε θα είναι πρόβλημα. Σας εξήγησα. Μπορείτε να αποθέσετε με την ησυχία σας τα ρούχα στο πάτωμα απνευστί. Θα είστε έπειτα ένας πάλλευκος ανθός στ' ακροδάχτυλα του μεσημεριού. Εγώ θα κελαηδώ τα μαχαίρια που αναζητήσατε. Ανακτώντας τη λειτουργία της αναπνοής σας θα είναι στο χώρο ανεπανόρθωτα επικρατούσα μια νεκρική σιωπή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: