Δευτέρα, Νοεμβρίου 07, 2016

Θα

Όρθιος
Το ενα σου κορμί σκαρφαλώνει στ' άλλο
Και ξανά
Λίγο ακόμα και θα φτάσεις
Σε ζώνες σέλαος
Αλλάζεις χρόνο ολοκληρώνοντας μια στροφή
Σε πορεία υποχρεωτική
Σ' αυτή τη νομιμότητα
Όλοι οι ήλιοι που συναντάς
Μιλούν άλλη γλώσσα από τη δική σου
Οι αχτίδες τους ακατανόητες
Αντανακλούν
Στη διαρκή εναλλαγή της ώρας σου
Θερινή ώρα
Χειμερινή
Ξύλινη ώρα
Χάρτινη
Και ξανά πάλι
Καύση νεκρών ωρών
Με τη στάχτη
(στη μεταφράζω προσεχτικά)
Σου φτιάχνω σκιές στα πρόσωπα
Είμαι ένα παρελθόν σκοτεινό καταπατημένο
(άραγε καταλαβαίνεις;)
Είσαι ένα παρόν που κοιτάζει πίσω
Σε όμορφες λέξεις
"ποίημα"
"ανάμνηση"
(δεν είναι απειλή)
Μα θα τις τινάξω απ' τους λερωμένους μου ώμους

Δεν υπάρχουν σχόλια: