Σάββατο, Οκτωβρίου 24, 2015

"Αταξίδευτα" εκδόσεις poema 2015



Τα “αταξίδευτα” είναι κείμενα που δεν ταξίδεψαν, ή καλύτερα κείμενα που τα βρήκα σε μια προβλήτα παντέριμη να ρωτά το ένα το άλλο με αγωνία: "θα μας πάρει το επόμενο;” Δίχως ταξιδιωτικά έγγραφα. Δίχως μια σύσταση, ένα "σημείωμα στην πέτρα" , μια σελίδα από κάποιο  "ημερολόγιο στρώματος". Κάτι που να τους επιτρέψει να ταξιδέψουν μαζί με αυτά που έφυγαν με το τελευταίο δρομολόγιο. Κι όπως τα βρήκα στο λιμάνι έτσι αταξίδευτα, θέλησα να τα φορτώσω στις δικές μου αποσκευές. Λαθραία.  






Και πόσα άφησα πίσω;  Πόσα είναι που δε χώρεσαν στα μπαγκάζια  μου;  Όσο να το  συλλογιστώ  σηκώνει άγκυρες το καράβι. Αποφασίζω να μείνω κι εγώ πίσω. Και να στείλω την αποσκευή  ασυνόδευτη, να είναι κάποιος να με περιμένει  στον προορισμό,  όταν φύγω  για 'κει,  με το  δικό μου  “επόμενο”. 
Αυτή η αποσκευή είναι τα “αταξίδευτα”.  Είναι τα αταξίδευτα που τελικά σαλπάρησαν. Μα κι όσα έμειναν πίσω, όσα με κράτησαν πίσω, έχουν τη θέση τους στο βιβλίο. Τα κείμενά του τα εκπροσωπούν μιλώντας γι' αυτά. Μιλώντας ακόμη και για εκέινα που δεν γράφτηκαν ακόμη.
“Είναι εκείνα που με γερνούν, που με κουράζουν, όσα δεν έχω πει, όσα δεν έχω κάνει”. Όσα χώρεσαν στα μπαγκάζια της έκδοσης είναι τελικά η εξομολόγηση όλων αυτών που δεν τόλμά
κανείς και  μένουν “ασκήσεις επί χάρτου”.  Είναι μια ψευδαίσθηση πως πήραν σάρκα και οστά πάνω στα χειρόγραφα.
Μια ληξιαρχική πράξη θανάτου για κάποια απ' αυτά. 
Μια ληξιαρχική πράξη γέννησης για τα υπόλοιπα.

"Αταξίδευτα"
εκδόσεις poema 
2015
isbn 978-618-5142-07-0



2 σχόλια:

ποιώ - ελένη είπε...

Καλοτάξιδο Δημοσθένη...ενδιαφέρον!

Σε φιλώ

Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος είπε...

ευχαριστώ πολύ! Φιλιά! :)