Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 02, 2015

ζήτημα τεχνικό


      Είχε (θυμάμαι) το πάτωμα στο σπίτι σχέδια - νερά όπως τα λένε. Κάποτε μάλιστα εκείνες οι γραμμές στα μάρμαρα που βρέθηκαν πλάι-πλάι, ήταν τόσο επιδέξια ταιριασμένες ώστε να σχηματίζονται ποταμοί που λες και δεν αναγνώριζαν σύνορα, έτρεχαν τις επικράτειες λαθραία. Κι είναι αυτή η συνέχεια ένας νόμος που μπορεί κανείς να υπακούει -δε λέω- ή και να παραβλέπει, όπως ο τεχνίτης στο σπίτι (θυμάμαι) που -ήξερε αυτός- έκοβε απ' αυτές τις φλέβες τη ροή εκεί που χρειαζόταν. Μια αιμορραγία ακατάσχετη έδινε ζωή στη σάλα, στην κουζίνα, λέκιαζε αυτή μας της τάξης την εμμονή.

     Εκεί μόνο πλάι στον τοίχο υπήρχε ένα μυστήριο -άλυτο ακόμα- για την επικοινωνία με το διπλανό διαμέρισμα. Εκείνη η γραμμή που κόβει αδέξια ο τοίχος άραγε συνεχίζεται; Κι αν όχι πούθε πάει το αίμα της κομμένης φλέβας; Κάποιος αόρατος μηχανισμός θα υπήρχε -δε μπορεί- και σε κάθε συνάντησή μου με το γείτονα κρυβόταν η αγωνία που είχα να επαληθεύσω αυτή μου την εντύπωση. Μα κι αυτός, σ' όλες τις επισκέψεις του, λοξοκοίταζε προς τα 'κει. Απ' την ίδια αγωνία κυριευμένος κι αυτός ή μήπως έχοντας πια βεβαιωθεί, διασκέδαζε το που βιαζόμουν να μεγαλώσω;

Δεν υπάρχουν σχόλια: