Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 23, 2015

το βαμβάκι


Από το πιο ψηλό δέντρο
ως την εγγύτερη ελπίδα
είναι μια απόσταση
που μπορεί κανείς να διανύσει
Αρκεί να πατήσει γερά στο κλαδί το τελευταίο
Κι όπως ο ουρανός θα χαμηλώνει
αρκεί να κρατηθεί απ' το σύννεφο
Όλοι οι φόβοι του θα χορτάσουν
με το βαμβάκι που θα βυζαίνουν
οι προσευχές του
Είναι μέρες που υπάρχει όλο το αναγκαίο
βαμβάκι
κι ακόμα πιο πολύ
ώστε να πέσει κανείς στα μαλακά
αν χρειάζεται


Αυτές είναι οι μέρες που ξεμπερδεύεις
με τα κοντινά
κι αρχίζεις να συλλογιέσαι
πως υπάρχουν δέντρα που δε φυτεύτηκαν ακόμη
Για τις άλλες μέρες θα είν' αυτά
Τις δίχως σύννεφα κι ελπίδες
Σ' αυτά τα δέντρα 
τα τελευταία κλαδιά θα πρέπει να μηδενίζουν 
τις αποστάσεις
κι από μόνος σου να πέφτεις
στο πεινασμένο σκυλολόι των φόβων
δίχως η διαμεσολάβηση κανενός
να χρειάζεται

Δεν υπάρχουν σχόλια: