Πέμπτη, Αυγούστου 27, 2015

διαπραγμάτευση


Κι ας ξέρω πια τ' έιναι πίσω απ' τα βουνά 
οι νύχτες περιγελάνε αυτή μου τη γνώση
εν είδει τιμωρίας
με βυθίζουν σε πέλαγα αγρύπνιας 
Κι όλο σωπαίνω κι εγώ
για να φανερώνει μια κάποια άγνοια η σιωπή μου 
ή πάλι γράφω
κι όλο το μελάνι που ξοδεύω είναι σκοτάδι 
για να διαλύονται μέσα του τα ίχνη της γνώσης
Αυτής που αποποιούμαι
για να 'χω με το μέρος μου 
αυτά της αγρύπνιας τα στοιχειά 
όταν θα μου ζητούν 
πρώτα να τα βγάλω πέρα με τους ορίζοντες
κι έπειτα να διαπραγματευτούμε πόσος ύπνος 
μου αναλογεί  

Δεν υπάρχουν σχόλια: