Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2015

Έχω

Ένα γράμμα σιδερένιο
πεσμένο απ' την υπογραφή κάποιου ποιητή
ή σ' ένα μπρελόκ που κρέμεται σε μια
αρμαθιά "καλωσόρισες"
-σε μια χουφτα φευγιό-
ή χαραγμένο στα σκουριασμένα απ' την αρμύρα του Μαίστρου
κάγκελα

Έχω τη λέξη που σας αρέσει
και όχι δεν είναι κλειδωμένη πουθενά
Πάρτε το βλέμμα σας από τις τσέπες μου
Αυτές ναι
σας πουλούν και σας αγοράζουν
αλλά όχι
κλειδιά παραδείσου δεν κρύβουν

Έχω τη λέξη που σας αρέσει
κι όχι κλεμμένη δεν είναι
Γι αυτό μην ψάχνετε το αποτύπωμά μου στα βιβλία σας
Στο κορμί σας επάνω ναι
μια μέγγενη είμαι που σας σφίγγει τις νύχτες
για να γεμίσουν τα πηγάδια σας ιδρώτα
(κρατώ πάντως μακριά απ' τις κακοτοπιές τον κουβά μου)
κι η λέξη βλέπει στα σκοτάδια
Ξέρει να κολυμπά
Οι τρύπες στο δέρμα της επουλώνονται με σημεία στίξης
και με νότες
κι ας είναι απ΄ την σκουριά που στάζουν τα σαγόνια σας

Έχω τη λέξη που σας αρέσει
μια ιαχή από σίδερο
που κόβει το γάλα του ουρανού στα δυο
να ξέρουμε όλοι από ποια μεριά του θα πάμε
Κι έχω κι άλλες απ' αυτές
βολίμια που μπορούνε να μας πάνε παρακάτω
πάνω τους γαντζωθείτε

αλήθεια είναι απ' αυτές που σας αρέσουν

Δεν υπάρχουν σχόλια: