Πέμπτη, Φεβρουαρίου 05, 2015

του ιδίου (δύο ποιήματα)

- φταίχτης - 

Φτύσε τη μέρα σου στο πάτωμα
Με σάλιο μαζί και λέξεις
ένα αηδιαστικό κατασκεύασμα
περιμένει τη νύχτα
Στο σκοτάδι καλύτερα ωριμάζει
παίρνει σάρκα και οστά
Παιδί σου
Βγάζει γλώσσα τώρα
Το κοιτάς κατάματα
(Τι ικανοποίηση)
Θα του ανοίξεις την πόρτα
να βγει να σε ''δώσει'' στον κόσμο
Να ξέρουν
Να μάθουν
Να φτύσουν κι αυτοί
όσα δεν είπαν
Και να σαι ο φταίχτης


-κρύο -

τριγύρω κόσμος
μια αύρα θανάτου τους διαπερνά
βάζουν τα χέρια στις τσέπες
Ψάχνουν για μια δικαιολογία
Να μου πουν
ήμουνα
ήθελα
δεν
θα
Κι άλλα τέτοια
κάθομαι κι ακούω
στη δική μου τσέπη δεν περισσεύει
κουβέντα καμιά
Και παγώνουν τα χέρια μου
σ αυτήν την ίδια αύρα
εκτεθειμένα

Δεν υπάρχουν σχόλια: