Πέμπτη, Ιανουαρίου 23, 2014

Αμμουδιές

Τόυς κόκκους τις στιγμές μου άπλωσα σε ένα λευκό φύλλο χαρτί
Η αμμουδιά που σχηματίστηκε περιμένει τη θάλασσα
Στο πρώτο κύμα να ρουφήξει το χρόνο
Στο δεύτερο να πνίξει τους φόβους
Κι έπειτα να περιμένει τα βήματα του καλοκαιριού 
Αποτυπώματα ζωής καταδικασμένα
να σκορπίσουν
να χαθούν
όταν στο μεταξύ βάζω το χαρτί στην τσέπη 
σε μια κίνηση απόγνωσης
που δεν ήρθε η θάλασσα κι έχασα το χρόνο μου φοβάμαι

1 σχόλιο:

Μπράλιστα!!!! είπε...

Νομίζω ότι το ποίημα αυτό καταδεικνύει την εσωτερική σου κατάσταση την ώρα της δημιουργίας. Ένα ποίημα ποιητικής με αυτοβιογραφικά στοιχεία, άρρηκτα συνδεδεμένο με το χαρακτηριστικό της φύσης που κατατρέχει το ποιητικό υποκείμενο, τη θάλασσα...