Δευτέρα, Μαΐου 20, 2013

η βοήθεια

Γυρεύεις στα βράχια 
να μάθεις
ναυαγών ιστορίες που στεγνώνουν στον ήλιο
Έτσι αγρίμι
χορεύεις από βράχο σε βράχο
μεθούν οι πατούσες και τι να φοβηθείς
-το ξέρω-
Μήπως και του αχινού τ' αγκάθια
στη φτέρνα
κι αυτά δε σ' έμαθαν να πνίγεις τον πόνο
στ' αλάτι;

Έλα σου λέω
ξέπλυνε το πόδι σου τώρα
κι εγώ θα κάψω τη βελόνα να σε βοηθήσω
να ξεχάσεις



*** από την ποιητική συλλογή "οι φτέρνες απ' έξω" που ετοιμάζεται

3 σχόλια:

Μπράλιστα!!! είπε...

Ένα ολοκληρωμένο ποίημα με αφήγηση, περιπέτεια και λύση, πολύ ενθαρρυντικό δείγμα της συλλογής που ετοιμάζεται. Πολλοί είμαστε αγνώμονες πολλών καταστάσεων από τις οποίες δεν μπορούμε να απαλλαγούμε παρά μόνο με έξωθεν βοήθεια. Τελικά τα αγκάθια του αχινού αποτελούν τροχοπέδη ή μια υποκίνηση για ανάταξη και αυτοκάθαρση?

Συνέχισε έτσι... Φιλιά από όλους!!!

ποιώ-ελένη είπε...

Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις

αλαφροίσκιωτος είπε...

Σπύρο σε κρατώ σε εγρήγορση!
Ελένη να σαι καλά!