Πέμπτη, Μαρτίου 31, 2011

ιδρωμένα σεντόνια




έχει ο καθένας από 'μας και μιαν Αλήθεια
γυμνή γυναίκα σαν ουρί του παραδείσου
κι ενώ βυζαίνεις ενοχές στα δυο της στήθια,
τις νύχτες έρχεται να κοιμηθεί μαζί σου.

Ύπνος γλυκός! Έχεις τη γεύση της στο στόμα,
τα δάχτυλά της το κορμί σου σημαδεύουν.
λες "μην τελειώσει αυτό το όνειρο ακόμα"..
μα όλα της νύχτας τα στοιχειά σε κοροϊδεύουν..

Είναι που αρχίζει ο εφιάλτης της Αλήθειας
γίνεται πίκρα το φιλί, πληγή το χάδι
κάτω απ' το πέπλο είσαι κρυμμένος της συνήθειας
μ' ένα σου ψέμα να τη βγάζεις πάντα λάδι!

Φτιασιδωμένη τη βολτάρεις την ημέρα
ντυμένη διάφανα του ψέματος υφάδια
μα όσο κι αν θες δεν το μπορείς να κάνεις πέρα
όσα σου άφησε στο βλέμμα σου σημάδια

Είναι η Αλήθεια του καθένα ερωμένη
πάνω στη γύμνια της τελειώνει φοβισμένα
μια πράξη έρωτα που δε σε περιμένει
να αλλάξεις πρώτα τα σεντόνια τα ιδρωμένα

κι ύστερα πάλι τάχα αδιάφορος στους άλλους
να λες για χρήμα, αμάξια κι έρωτες "μεγάλους

(2η θέση στον 1ο διαγωνισμό στίχου του kithara.gr)

Δεν υπάρχουν σχόλια: